اجتماعی

احیاء مزار شعرا و فرهنگیان تهران در آرامستان ابن بابویه

شهردار تهران از احیای شعر و فرهنگ خبر داد

در گفت و گو با دانا نیوز، آرامگاه ابن بابویه از نوسازی مقبره شعرا و فرهنگیان خبر داد.

اسفهده در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه چه بر سر شما و شعر و شهرداری آمده است، گفت: از خودم حرفی ندارم، اما باید از شعر، شهرداری و شهر صحبت کنم، به دیدار رجبعلی حیات و نام‌های دیگری مانند نسیم شمال، علامه ده‌ها، میرزاده ایشگی و… در ابن بابویه، معبد ابن بابویه یکی از زیارتگاه‌های بزرگ اسلام در ایران، در کنار زیارتگاه‌های تکت فولاد در اصفهان و سرزمین مقدس است. و اهل ادب را دعوت می کند که او را برگردانند.

در بسیاری از نقاط ایران مردم می دانند که به زیارت قبور می روند و این برای یادآوری زنده بودن این قبور است و این سنگ قبر و نماد دل و راه قیامت نیست. این مقبره ها برای ایجاد روح شهر مؤثر و حیات بخش هستند و یادآور مرگ و قیامت هستند و شیشه های عطر را در عطر گل های دنیا پنهان می کنند».

دکتر زکانی، شعر و ادب، هویت شاعران و فرهنگیانی که در ابن بابویه زندگی می کردند، باید برای حفظ شرایط کاری بکنم و این را وظیفه خود می دانم. این امر به ویژه به این دلیل است که آنها در اطراف مقبره شیخ صدوقی چیده شده اند.

وی در پاسخ به این سوال که آیا در گذشته اقدامات موثری برای حفاظت از مقبره شاعران و فرهنگیان انجام شده است؟ مقبره ابن بابویه معبدی منحصر به فرد است که شامل مذهبی، هنری، ورزشی، موسیقی و … است و تاریخ فرهنگی کنونی را بازتاب می دهد.

وی در ادامه گفت: به نظر می رسد آرامگاه علامه دهکودا یکی از فرهنگیان و شاعران این معبد نیاز به مراقبت بیشتری دارد و این موضوع جای نگرانی دارد. به دلیل دلسوزی و همراهی عزیزان در شهرداری تهران و شهر ری، ساماندهی این بقعه می تواند امروز و هفته آینده از طریق شاعران و بزرگان فرهنگ لغت و سخنرانی های دُر صورت پذیرد. بهرام پروین گنبدی معروف به نوه لغت نامه برای دفاع از عظمت دهکدا برگزار می شود. آفریننده کوشا و کوشا فرهنگ لغت که می توان آن را با فردوسی شمانامه تشبیه کرد.

آنها شهدای جبهه سنتی هستند و باید هر از گاهی برای توسعه معابدشان به آنها رسیدگی شود. مقبره های ادب و دین فراموش شده اند اما ویرانی می آورد; همچنین منجر به تخریب می شود، همچنین منجر به تخریب می شود. شهدای جبهه فرهنگی نور ارتباط بین یک نسل هستند.

در پاسخ به این سوال که آیا مسئولان قبلی بی تفاوت بوده اند یا خیر؟ وی گفت: سرزنش و اشتباه جویی یک امر فرهنگ و حکمت و شعر نیست و همه چیز باید به موقع انجام شود. البته در ایران ممکن است افراد مشهور زمینی و زمینی و سیاره‌ای زیادی باشند که حق دارند بسیاری از تصاویر فرهنگی را در این موسسه فراوان فراموش کنند. همچنین این حالت ذهنی است که من را به یاد چیزهایی می اندازد که فراموش شده است.» این بی توجهی، خصومت، بی منطقی و فرهنگ تعجب آور نیست.

وی برای زائران فاتحه، فاتحه و فتحو، احیای معبد ذیده را محل تکریم و بنیاد اندیشه دانست. موجود از ایشان، فرهنگی، سینمایی، حوزه علمیه و… نقش ما در شعر و ادبیات است، زیرا همه این مؤسسات در این معبد نمایندگان بزرگ و مشهوری در جهان دارند. در آینه من نور بسیار است / در هر ذره دو خورشید شکافتم. این نسخه از ابن بابویه است.

وی با ارزیابی تاریخ، تفکر و تمدن ایران، گفت: تردیدی نیست که ایران و پایتخت آن، تهران، مظهر جهان اسلام و مملو از گوهرهای فرهنگی روی زمین و پایین است. شعر و ادب محدود به ذکرا نیست و نمی توان به زیارت قبر جواد فضلی که سخنان امیر حضرت را ترجمه کرد و با نهج البلگاه پیوند زد؟ آیا نمی توان به زیارت ابوالقاسم پاینده، مترجم قرآن که منجی دنیا و آخرت است، رفت؟ در این معبد یادبود شهدای اتحاد اسلامی و قیام سی ام تیر و شهدای اسلام و … وجود دارد.

بعد: از سفر حج تا معبد محمد حسین عماد الکتاب تا استاد موذن زاده اردبیلی، میرزا علی اکبر غفاری، میرزا ابوالحسن طباطبایی را می توان با هم جمع کرد؟

وی درباره حضور در خانه اخوان ثالث گفت: اول از همه خدا را شکر می کنم که خانه برادران بزرگوار و مخلص را نگهبانی کرد و اکنون این خانه مکانی است که همه افراد از همه ملت ها می توانند در آن وارد شوند، این خانه می تواند باشد. با افتخار وارد شد؛ بپرس.

وی ادامه داد: کلمات و عبارات این خانه اکنون به روی امیدها و آرزوهای مردم باز شده است. با تشکر از زحمات معلمان، مداحان و مومنان در گزینش، انتصاب و پاسداشت فرهنگی، دینی، محبت و مهربانی در شهرداری به سرپرستی دکتر زکانی و خداوند به آنچه ساخته است برکت دهد. این خانه و این خانه از ویرانی و فراموشی باز شد. دو نفر دیگر امروز هستند که این خانه را قبل از زرتشتی اخوان ثالث دیدم و از او بسیار سپاسگزارم و از جناب زرشتستر که چنین گفتی بسیار سپاسگزارم. برای شکست دادن ببین یکی از شاگردان جوان به نام حذیر گمار بنی هاشم با پرتره بسیار جالبی روبرو شد. «به گونه ای که خدا تو را نیافرید / خدا تو را رهایی بخشید و رهایی داد».

آفرودیت: موقعیت یک بار در ایران را می دانی و با نگاه به افق در برادری و نامرئی می دانی که چقدر به گذشته و آینده توجه می شود. تصاویر بار را در شعر برادرانه عزیز دیدیم. بنابراین، خوشحالیم که میزبان هنرمندان این روز در روز ملی میله های رایگان نقاشی هستیم.

وی با اشاره به لزوم حفاظت از خانه شاعران دیگر تهران گفت: دیروز به میدان رفتم. مجتمع “به تنهایی خمیازه می کشید و منتظر سقوط یک ابر ناشناخته بود.” این مهجوریت باید خانه این شاعران بزرگ به عنوان مکتب شعر و نقد ادبی باشد، این خانه ها باید حفظ شود. مثل خانه بانو پروین اعتصامی، به نظر من علاوه بر اینکه شاعر فارسی زبان است، دانشگاه مفاخر و مفاخر هم هست.

وی گفت: حفظ میراث فرهنگی و ادبی را نباید بدیهی انگاشت. همه چیز جدید و تغییر است. چون این کار شبیه تخریب منازل این عزیزان است که از نوع مدرن هم هست. پس باید مراقب باشیم که خانه این دوستان به همان شکل و معماری حفظ شود و این خانه ها فرو نریزند و اگر حوض خانه ای مستطیل شکل باشد مربع است و درختی که در آن زندگی می کند. باغ آن خانه را نباید برید. همچنین از قرار دادن صندلی یا میز یا صندلی خودداری کنید. این عمل هزینه های قابل توجه و گاه کاملاً غیرضروری را به حداقل می رساند و با رعایت اصول امانت ها از میراث ادبی محافظت می کند. باغبان اگر از اینجا رد شوم حرام است.

اسفنده می گوید شاعری است که هرگز باز نمی ایستد، از دیوار خطر بالا می رود، اسیر می شود، بر خود عصیان می کند و دوباره متولد می شود و شاعری است که به پاکی در سرمای دنیا و ناتوانی ایمان دارد. گروه های بتنی ابتدای آب، و او زمزمه کرد و با صدای بلند از خواب بیدار شد. این کلام خداست این من نیستم.

وی افزود: و به همین دلیل پرسو که وفادار به اندیشه و فرهنگ پارسی بود بالاخره خوب شد و فهمید که همکاری مداد فایده ای ندارد و وقتی در عصیان خود و به قول خودش کوتاه نمی آید، وقتی خورشید بر اصل و شعور نور می تابد؛ تیراندازی را آسان می کند.

وی در پاسخ به سوال معاون شهردار تهران مبنی بر اینکه در حوزه شعر و ادبیات چه باید کرد، گفت: تنها کاری که باید انجام داد، گفت: معلمان، دانشجویان، سرپرستان و مدیران این دانشگاه هستند که می توان در تاریخ شهرداری ثبت کرد، من راه طولانی را تا مقصدم طی کرده ام و در سفری جدید هستم.

انتهای پیام/

دکمه بازگشت به بالا