حوادث

نجات آدم‌ها با دستمزد مرگ و فحش و کتک

درد مفاصل آنها را قطع می کند. روحشان مملو از صحنه های غم انگیز و گریه خانواده های درگذشتگان است. آنها با وجود کمبودهایی که دارند، گاهی مجبورند 240 ساعت در ماه کار کنند، از نیروی انسانی گرفته تا تجهیزات پزشکی.

مشکل آنها آنقدر زیاد است که نمی دانند از کجا شروع کنند. از سال گذشته تاکنون حدود 10 نفر از کارکنان اورژانس در حین ماموریت یا تصادف رانندگی جان خود را از دست داده اند و حتی بیمه حوادث نیز ندارند. در گرمای تابستان و سرمای زمستان در خیابان ها پرسه می زنند.

“بزرگترین مشکل این شغل آسیب و حجم کار است، به خصوص که پذیرش دانشجویان دختر در اورژانس در سال گذشته و این عزیزان باید یکی از سخت ترین و زیانبارترین آنها باشد. وارد چرخه عملیاتی شوید. اما امدادگران اورژانس به مناطقی فراخوانده شدند که نمی دانستند چه اتفاقی افتاده است؛ از انفجار گرفته تا برخورد، جاده های سرد و گرم و صعب العبور؛ بسیاری در حین رانندگی یا در صحنه تصادف جان خود را از دست دادند و برخی نیز در راه خانه دچار سانحه رانندگی شدند. بعد از یک شیفت شب بر اثر نارسایی قلبی جان خود را از دست دادند و رضایتی به آنها داده نشد و حتی شهدای خدمت به حساب نمی آیند و به خانواده هایشان مسئولیت ویژه و بیمه خاصی تعلق نمی گیرد و در طول سال ها بر تعداد آنها افزوده شده است. تاج و شهادت به این آمار.»

اینها صحبت های رضا قره باغی – رئیس انجمن فوریت های پزشکی ایران – است که 18 سال سابقه کار در جراحی اورژانس تهران را دارد. او و همکارانش در انجمن در حال رصد فوریت های حرفه ای هستند. اگرچه اتحادیه آنها قدرت اجرایی زیادی ندارد، اما برای نظارت بر وضعیت همکاران خود در سراسر کشور تلاش زیادی می کنند. آنها همچنین آموزش های اورژانس عمومی و کمک های اولیه تخصصی را برای آمبولانس های خصوصی، متخصصان و عموم مردم و همچنین برای موسسات خیریه ارائه می دهند.

قره باغی در گفت وگو با دانا نیوز، گفت: برخورد نادرست و توهین آمیز روانپزشکان اورژانس 115 با برخی بیماران و ضرب و شتم در ماموریت تنها بخشی از استرس های روحی و روانی و مشکلات کاری است. اورژانس با طیف وسیعی از آسیب های جسمی و روحی دست و پنجه نرم می کند. به دلیل حرکت بیماران از مشکلات زانو و ستون فقرات رنج می برند. در طول یک برنامه شلوغ، بسیاری زمان خود را برای غذا خوردن از دست می دهند و از مشکلات گوارشی و زخم معده رنج می برند. این نیروها در صحنه حوادث بسیاری هستند و شاهد حوادث تلخ بسیاری هستند. حتی خانواده های قربانیان نیز گریه می کنند و عزادار هستند. به همین دلیل است که آنها نیاز به توانبخشی روانی دارند. طبق استاندارد وقتی یک نیروی فوریت های پزشکی به ماموریت احیای قلبی عروقی می رود یا فرد فوت شده در آن روز برای توانبخشی روانی ترخیص می شود، در کشور ما کمبود نیروی انسانی وجود نخواهد داشت.»

رئیس فوریت های پزشکی ایران با بیان اینکه اورژانس پیش بیمارستانی با کمبود نیرو مواجه است، گفت: مدیران اورژانس 115 می گویند برای استخدام باید مجوزهای لازم را بدهیم و جای سوال است که چرا از سوی دولت های مختلف مجوز کار صادر نمی شود. اما در عمل بیمه سنگین و زیان آور اختصاص نیافته و ساعات کار کاهش نیافته است و علاوه بر حوادث آسیب زا و فشارهای روانی، بسیاری از مخاطرات نیز در این قانون لحاظ نشده است.

طبق قانون فعلی، کارگران 25 ساله اورژانس باید بازنشسته شوند، اما قره باغ گفت: حتی کارکنان فوریت های پزشکی ما بیشتر از پرستاران بیمارستان کار می کنند. در حالی که کارکنان بیمارستان ما در یک محیط امن کار می کنند، قبل از بیمارستان، پرسنل اورژانس در جاده ها و در تابستان بین حوادث و سوانح کار می کنند. “در اورژانس دو کارمند اورژانس باید یک بیمار را احیا کنند. بارها دیده‌ایم که تیمی از پزشکان، پرستاران و امدادگران یک بیمار را در بیمارستان نجات می‌دهند.”

وی گفت: اکثر قوانینی که در مورد همکاران من در بیمارستان ها اعمال می شود، برای پرسنل اورژانس نقض نمی شود. نمونه آن قانون تصویب شده برای ارتقای بهره وری پزشکان در نظام سلامت است که پس از 12 سال همچنان با مشکلات فراوانی مواجه است. طبق قانون، کارکنان شاغل برای ارائه خدمات بهتر به مردم باید ساعات کاری خود را کاهش دهند. این قانون در مجلس به تصویب رسیده و حتی در دیوان عدالت اداری نیز به اتفاق آرا تصویب شده است، اما در فوریت های پزشکی قانون محدودیت بهره وری و تمدید پای شکسته همچنان پابرجاست. طبق قانون ارتقای بهره وری و سوابق خدمات، پرسنل فوریت های پزشکی باید بین 140 تا 167 ساعت در ماه کار کنند، اما خارج از این قانون 240 ساعت کار می کنند و بسیاری مجبور به کار تا 480 ساعت هستند. به درآمد کم و هزینه های بالا! در مورد آن فکر کنید: این نیروها چند ساعت در ماه باید 480 ساعت کار کنند؟ این امر قطعا باعث کاهش اثربخشی کار افراد و افزایش احتمال خطاهای پزشکی می شود. قانون ارتقای محصول بیان می‌کند که سلامت امدادگران باید خطر فوریت‌های پزشکی را افزایش داده و کارایی را برای کاهش خطاهای پزشکی افزایش دهد. زمان مرخصی آنها مانند قانون کار است اما به دلیل کمبود نیروی انسانی مجبورند زمان کمتری را صرف انرژی های جایگزین کنند. بر اساس قانون ارتقای بهره وری، به نیروهای فوریت های پزشکی باید یک ماه دیگر فرصت داده شود، این موضوع رعایت نمی شود و نیروها اغلب صلاحیت تعویض مجوز یک ماهه را ندارند.

قره باغی در کار خود به مسائل فرهنگی نیز اشاره می کند: «مدیریت بحران خانواده و ریسک ندارد. وقتی با کمبود نیرو مواجه هستیم، کارگران باید دو برابر معمول کار کنند، به همین دلیل این همه زحمت می کشند. در مقابل جمعیت ما از نظر جمعیت کم است که اختلاف زمانی بین شرایط اضطراری را افزایش می دهد و منجر به درگیری می شود. به عنوان مثال، شریک زندگی ما اغلب از راه دور فرستاده می شود، کتک می خورد، شکسته می شود و مجروح می شود. ما در شهر هم چنین حوادثی داشته ایم. موضوع دیگر ارتباط بی مورد با اورژانس است و به نظر من رسانه ها باید با اورژانس کشور و انجمن فوریت های پزشکی هماهنگی لازم را برای توسعه و آموزش مردم داشته باشند که تحت هیچ شرایطی با اورژانس تماس نگیرند. تماس های نادرست را می توان به ماموریت های مناسب ارسال کرد تا آمبولانس به ماموریت های غیر اورژانسی ارسال شود. آنها بارها برای سردردهای جزئی یا اختلافات خانوادگی با اورژانس تماس گرفته‌اند و نیرویی برای اطمینان از عدم وجود شرایط اضطراری اعزام شده است.

رئیس سازمان مدیریت فوریت های پزشکی ایران گفت: عمر آمبولانس 10 سال است، اما این فرآیند در کلانشهرها با تماس و اعزام آمبولانس بالا به صورت 24 ساعته انجام می شود و عمر مفید آنها کمتر از هفت سال است. در نتیجه بسیاری از آمبولانس ها از کار افتاده و با تجهیزات جدید جایگزین نشده اند. فکر می‌کنم حدود 40 هلی‌کوپتر در کشور داریم که یکی از آنها در تهران پایتخت و در مسافت‌های طولانی است و برای مجروحان خطرناک است یا در صورت ترافیک سنگین، مثله‌کردن یا جراحت‌های جدی، استفاده می‌شود. “

اکثر کارکنان بخش اورژانس پرستار هستند و دارای سابقه علمی هستند. همچنین در حوزه اورژانس پیش بیمارستانی اورژانس، پرستاری، اتاق عمل و بیهوشی حضور دارند و تعداد پزشکان در این میان محدود است.

جعفر میادفر، رئیس اورژانس کشور، کمبود تجهیزات و نیروی انسانی را یکی از مشکلات اخیر این منطقه دانست. البته برای هزار دستگاه آمبولانس قرارداد داریم اما بودجه مشخص نشده و تقاضا داریم بودجه 1401 ضروری در نظر گرفته شود. در شهرک که محل سکونت و محل کار کارگران است هنوز 500 بنیاد وجود دارد که شرایط ما را کاملاً برآورده نمی کند و در شأن نیروی انسانی نیست. نزدیک به 70 درصد ماموریت ها در 10 تا 12 شهر انجام می شود که در وضعیت نامناسبی قرار دارند و چالش های اصلی ما ترافیک و مدیریت زمان است. ما 24 هزار نفر داریم و 18 شهید در کرونا داده ایم. کار ما کار سختی است و در شهرهایی که افراد زیادی هستند، شرکای ما بیش از 10 ماموریت را انجام می دهند.»

انتهای پیام/

دکمه بازگشت به بالا